Carrie Rodriguez (USA) bejubeld in Spijkerboor...

Het concert van Carrie Rodriguez en Romantica in 't Keerpunt was er een om in te lijsten. Een optreden met een 'golden raand' in een uitverkochte gelagkamer. Klik voor foto's........

En voor het mooie ‘La Puñalada Trapera’ >

  

Reacties

Carrie Rodriguez verovert Spijkerboor

Half zes. De zon tovert  nog prachtige plaatjes na een schitterende dag en de gelagkamer van ’t Keerpunt loopt langzaam vol. De eerste glazen bokbier gaan over  de bar en  de sfeer is geweldig. Je voelt dat het publiek zich verheugt op een mooie avond. Tegen zessen worden stoelen bijgehaald. Het wordt echt vol in de gezellige gelagkamer.

Als Jan iedereen heeft verwelkomt bijt Romantica de spits af. Gevoelige liedjes, die het publiek 'opwarmen' voor de hoofdact van de avond: Carrie Rodriquez. Aan het eind van de set van Romantica  komen Carrie en bassist Kyle de jongens van Romantica versterken en de zaal reageert positief. Hier zijn ze voor gekomen.

Na een korte pauze, waarin de speciaal bieren grif over de tap gaan, begint Carrie met haar optreden.  Het publiek is doodstil en geniet van de songs, die ze ten gehore bengt.  Indringende songs, die tranen op de beslagen ramen doen komen;  opzwepende liedjes, die het publiek doen opveren. Het optreden heeft alles in zich.

Een top tien maken van de beste optredens in ’t Keerpunt is een onmogelijke zaak. Dat Carrie Rodriquez met Romantica in de linker rij van de eredivisie staat is na zondagmiddag wel duidelijk!

Willem Dijkema 

Carrie Rodriguez & Romantica @ ’t Keerpunt, 3 oktober 2010

Kan het eigenlijk mis gaan, als Carrie Rodriguez en Romantica op het affiche staan? Wie ze op Take Root in de hal heeft zien en horen spelen, zou denken van wel. Maar zondag 3 oktober in ’t Keerpunt in Spijkerboor veegden Carrie en ‘haar’ Romantica iedere twijfel die misschien was ontstaan resoluut van tafel. Het werd een optreden om nooit te vergeten, dat beslist hoog in het lijstje ‘beste optredens ooit in ’t Keerpunt’ komt te staan.

Het is warm en vol in de gelagkamer van ’t Keerpunt. De ramen staan open en ook een deur. Het zorgt nauwelijks voor verkoeling. Er heerst een zinderende verwachting in de zaal en de temperatuur zindert mee. Romantica trapt af. Of liever: de helft van de band. Ben Kyle (gitaar en zang) en Luke Jacobs (gitaar, pedal steel en zang) vermaken het talrijke publiek met intieme liedjes met een verhaal. Zoals Fiona, een nummer over het Belfast waar Ben opgroeide te midden van het geweld. Of een song over Sitting Bull, het trotse Indiaanse opperhoofd dat eindigde als attractie in Buffalo Bill’s Western Show. Ook de hockeycarrière die Ben niet kon voortzetten toen zijn gezin van Ierland naar de VS verhuisde komt aan bod.

Aan het einde van de eerste set valt Carrie in, samen met Kyle Kegerreis op contrabas. Een voorproefje van wat er na de pauze komt. En dat is ronduit topklasse. Carrie is een intense violiste met een donkere zwoele stem, die het publiek vanaf de eerste vioolstrijk aan zich weet te binden. Ze raakt met emotionele uitschieters als Seven Angels on a Bicycle, dat ze schreef voor haar te vroeg gestorven jeugdvriend Andy Morgan. Elke vezel in het lijf trilt bij het in het Spaans gezongen La PuñaladaTrapera. Maar naast dramatiek is er alle ruimte voor uitbundigheid. Regelmatig laat Carrie zich van haar vrolijkste kant horen. Tegen het einde van de show is er ook ruimte voor onvervalste Country, als Carrie samen met Ben enkele nummers van hun duettenalbum We still love our Country laten horen. De afwisseling in stijlen en bezetting is één van de sterke punten van de show, die eigenlijk geen zwakke momenten kent.

Carrie, Ben, Luke en Kyle overnachten bij ons thuis. Dat is een voorrecht. Met een goed glas napraten in de rust van je eigen woonkamer. Over het concert, over muziek en andere artiesten, maar ook over het landschap en de geschiedenis van de streek. Ben laat zijn ogen over enkele schilderijen gaan. Vertelt dat hij op de kunstacademie ook schilderde, maar uiteindelijk voor de muziek heeft gekozen. Onze hond Milo heeft Carrie gevonden en is niet van haar schoot af te slaan. Mooie herinneringen, waar sinds vanochtend nog een hele tastbare bij is gekomen: een kapot hek naast onze oprit. Om een uur of elf rijden Carrie en Romantica in hun oude Ford bus bij ons weg, achteruit de oprit af. Een iets te krappe bocht. Een harde kraak en geschrokken gezichten in de bus. Nauwelijks schade gelukkig. Verontschuldigend lachend zegt Carrie ‘it’s a souvenir’. Sinds dat moment vraag ik me af of mijn vrouw het hek wel moet repareren. Of dat we vanaf nu tegen iedereen die op bezoek komt achteloos opmerken: ‘Dat hekje? Ach ja, Carrie Rodriguez was hier laatst en die keek niet goed uit…’

Carrie Rodriguez & Romantica op klein podium, zoveel mooier...

   Wat zul je als promotor / organisator hier aan toevoegen. Je werkt er aan en je voorziet iets moois en het gebeurt…  Op Take Root waren we in de foyer bij het optreden van Carrie Rodriguez en in de entreehal bij dat van Romantica. We zijn niet geschrokken, we weten wel beter met die twee podia maar we waren wel teleurgesteld, ook voor Devon Sproule en Paul Curreri (13-11-09 en 6-2-10 ROTR Spijkerboor) en voor Chatham County Line. Je kent de musici niet terug op die twee plekken. We kennen Carrie Rodriguez van diverse optredens met Chip Taylor en hadden ons uitgebreid verdiept in Romantica. We wisten dat het goed zou komen, hoogstens dat het fout kon gaan bij onszelf. Het was een fenomenaal optreden met ieders eigen inbreng, van Carrie, Ben, Luke en Kyle en Jan, Berlina, Bert, Truus, Willem, Anneke, Maria, Jan, Henk, Harmen en natuurlijk niet vergeten, ons publiek…! Bij Elliott Brood ging het dak er af, bij Carrie Rodriguez en Romantica was het anders, de ramen besloegen, van de intense beleving... Luister naar La Puñalada Trapera’ op deze website en naar meer op YouTube.

Jaap.