Roots on the Road - ONDERWEG.....

Ben Howard (GB) gisteravond (19 nov 18) beleefd in de Ronda van TivoliVredenburg. 

Onze eerste kennismaking met hem was in 2011 in Vera op Eurosonic. In datzelfde jaar schoot hij naar de top met ‘Keep Your Head Up’ een folky nummer waarmee hij elk festival veroverde. Gemakkelijk had hij er nog een aantal van dit soort nummers kunnen maken maar daar is Ben Howard te eigenzinnig voor. In 2014 op Into The Great Wide Open zagen we een introverte kant van Ben Howard. Het was het jaar waarin zijn tweede album ‘I Forget Where We Were’ uitkwam. Hij had toen al afstand genomen van de lichtvoetige gitaarliedjes en liet subtiele elektrische gitaren prefereren. 

Met het uitkomen van zijn nieuwste album ‘Noonday Dream’ (2018) zet hij deze verdieping voort met synthesizertapijten waarop het heerlijk wegvliegen is. 

Ben Howard experimenteert met gelaagde en mistroostige postrock en dus wijdlopig meanderende gitaarpartijen en knarsende elektronica, breed uitgesponnen nummers van soms wel tien minuten lang. 

De begeleidingsband van Ben Howard bestaat inmiddels uit 8 man/vrouw muzikanten. Dubbele percussie/drums, bas, toetsen, gitaren, violen en cello. Het is er allemaal en het klinkt prachtig, magisch zelfs. Maar de persoon Ben Howard verdrinkt daar wat in. Het is jammer dat hij zo duidelijk afstand heeft genomen van zijn eerdere werk. Een nummer als ‘I Forget Where We Were’ en dan solo en akoestisch uitgevoerd misten we, zeker in de toegift. 

Ben Howard lijkt geen concessies te willen doen en ook op geen enkele manier verbinding te willen zoeken met zijn publiek om deze mee te nemen op zijn muzikale reis. Ondanks alle verwarring is Ben Howard boeiend, dat zeker.