Pure Music & Theatre

R.I.P. ETTA JAMES, Soullegende

Etta James, blues, R&B- en gospelzangeres, overleed vanmiddag op 73-jarige leeftijd in Californië aan de gevolgen van kanker. Haar manager Lupe De Leon maakte dat vanavond bekend. Ze leed sinds twee jaar aan de ziekte, en sinds eind vorig jaar terminaal. Haar heengaan is enkele dagen voor haar 74ste verjaardag en een groot verlies voor iedereen die van haar hield, over de hele wereld. Haar muziek was genre-overstijgend.

 

Lees verder »

CD recensie Jeffrey Foucault: Cold Satellite

Dagblad van het Noorden vrijdag 13 januari 2012

Pokey LaFarge and the South City Three (USA) de HIT bij Jools Holland en op Take Root 2011 wo 11 april ROTR @ 't Keerpunt

Pokey LaFarge and the South City Three (USA), cuntrymeisjes versieren op podium en plaat. Riverboat Soul heette de vorige plaat van Pokey LaFarge. Onder die titel en dat zelfbenoemde genre zal de zanger en songschrijver uit Missouri zijn aanstekelijke mix van ragtime, oude swing, blues en country verstaan. Pokey doet alsof hij in de jaren tien en twintig van de vorige eeuw leeft, gebruikt gerust een gitaar uit 1905 en past ook de dresscode aan de goede oude Amerikaanse dagen aan. Een (grote) depressie is bij Pokey ver te zoeken.

Pokey LaFarge and the South City Three is vooral een even lollige als overtuigende liveact. Dat heeft heel Europa al mogen ervaren tijdens een tour waarin Pokey en zijn band lange, continu energieke en grappige sets speelden. Zoals C.W. Stoneking in zijn songs theatraal woorden wisselt met zijn vrouw, zo doet Pokey dat met zijn excentrieke bandlid Ryan Koenig, die met zijn eigengedraaide sik, zijn clowneske spel op wasbord, maar vooral zijn bluesy bijdrage op mondharmonica de tweede publiekstrekker is.

Vooral een act die je live moet gaan zien dus voor een swingend feestje. Op plaat klinkt het evenwel geramd. De liedjes gaan natuurlijk over country girls, hoe goed die kunnen dansen en hoe je die moet versieren. Nee, geen diep-inhoudelijke stof, wel onweerstaanbaar gebracht. De nasale Pokey zingt met charme en gemak, mocht het moeilijk worden voor hem in de hoge contreien laat hij zich bijvallen door zijn bekwame bandleden, die tevens het ritme 'meetapbaar' houden.

Lees verder »

Ralph de Jongh and Crazy Hearts was here; Foto's van Henk Eggens

Roots rockend met Ralph de Jongh and Crazy Hearts het nieuwe jaar in. Een knallende nieuwjaarsparty. Er was samenhang, hart voor elkaar en strijdlust. Het was gezellig en sfeervol. Het hele skala aan muziekstukken die Ralph solo en met Crazy Hearts in huis heeft passeerde. Het was vol en het was af! Henk Eggens legde zijn (muziek)beleving vast in fotobeelden. Emoties die weergeven wat er omgaat in een artiest. 

Ralph de Jongh and Crazy Hearts

Bas Mulder, toetsen

Christof Bauwens, leadgitaar, peddalsteel en zang

Arend Bouwmeester, percussie en saxofoon

Jasper Mortier, bas

Marcel Wolthof, drums

Ralph de Jongh, zang, leadgitaar en mondharp

Details

Lees verder »

NEW COUNTRY REHAB: recensies

  

New Country Rehab, een betrekkelijk nieuwe band uit Toronto, wil zoals de naam het aangeeft een antwoord zijn op de zoetgevooisde pop die momenteel voor country moet doorgaan, en wat in marketing termen "New Country" heet. Zet een grote Stetson op je hoofd, verhuis naar Nashville, verbuig je popsongs een beetje naar een country ritme.. dat is de werkwijze ongeveer voor een groot deel van die bands of artiesten. Voorbeelden genoeg, een groep als Lady Antebellum is een mooi voorbeeld.

Niet zo bij New Country Rehab.Terwijl de viool- en de zangpartijen van John Showman ons meenemen naar de traditionele wortels van de country, zorgen de gitaar van Champagne James Robertson en de dansende bas van Ben Whitely voor de hedendaagse toets in de songs. Soms hoor je, zoals in de Springsteen song "State Trooper" een eigenzinnige benadering van bluegrass. In een song als "The Last Hand" hoor ik de gitaren van de Allman Brothers, maar ook aan de sound van een groep als Bottle Rockets moet ik regelmatig denken. Vooral in het gokkersverhaal "The Last Hand" gaat die vergelijking op.

Bij "Ramblin Man" durven ze zelfs aan met wat dub te experimenteren, maar voordat je denkt dat 't op die manier een zootje zou kunnen worden, dit is helemaal niet zo. Het is een hoogst origineel nummer, en het blijft country in hart en ziel. Hun eigen songs zijn stuk voor stuk sterke composities en de covers zijn, zoals we juist al aanhaalden hoogt origineel van aanpak. Drie van die bewerkingen zijn covers van de hand van Hank Williams, waaronder de afsluiter en wat mij betreft de mooiste song op de cd "Mind Your Own Business", met Champagne Robertson schitterend op slidegitaar. De traditional "Train", natuurlijk een instrumentale variatie op het treinritme met de fiddle van Showman in de hoofdrol is ook erg knap.

In de Canadese pers worden al vergelijkingen gemaakt met Arcade Fire, en ze worden ook omschreven als "the next big thing", dus maar hopen dat ze op die manier toch niet in val trappen waartegen ze zich verzetten, namelijk de marketing hype. Maar we zijn er gerust in, muzikanten als deze jongens komen wel op hun pootjes terecht, een debuut als dit getuigt van klasse. (RON)


 

New Country Rehab - New Country Rehab

(Sonic Rendezvous)

New Country Rehab - New Country RehabNu ik er zo over nadenk komen er best veel artiesten die ik goed vind uit Canada. Om er maar een paar te noemen: Arcade Fire,kd LangJoni MitchellThe Dears en Neil Young. En dan vergeet ik er vast nog een aantal. Dat er in Canada ook goede country en bluegrass gemaakt wordt wist ik dan weer niet. New Country Rehab omschrijft hun muziek als outlaw indie countrywaarin de authenticiteit van Hank Williams en de experimenten van Arcade Fire elkaar ontmoeten. Die omschrijving dekt de lading vrij goed. Viool en akoestische gitaar geven de songs een traditioneel countrysausje, zoals in "Cameo" en "The Last Hand". Van Hank Williams' "Ramblin' Man" maken ze dan weer een geheel eigen versie en experimenteren ze zelfs met dub. Gedurfd maar geslaagd. Van Bruce Springsteens "State Trooper" maken ze een ontspoorde bluegrasssong, compleet met sirenes. En "Angel Of Death" is een folkrockliedje a la Mumford & Sons. Het moge duidelijk zijn dat New Country Rehab niet de traditionele countrypaden bewandelt. In Canada kreeg de band voor dit debuutalbum dan ook de Folk Music Award in de categorie pushing the boundaries. En dat is precies wat New Country Rehab doet. In het laatste nummer, Hank Williams' "Mind Your Own Business", geven ze hun visitekaartje nogmaals af. In plaats van het braaf na te spelen maken ze er een zinderende bluegrassong van met slidegitaar, pompende bas en handgeklap. Prima debuut waarmee New Country Rehab het genre outlaw indie country op de kaart heeft gezet.


 

NEW COUNTRY REHAB een sensationele Canadese band

New Country Rehab een van de leukste en meest opwindende acts die we onlangs tijdens de Folk Alliance Conference in Memphis langs zagen komen.

In hun thuisland Canada timmert de “outlaw indie countryband” New Country Rehab al behoorlijk aan de weg en heeft o.a. een Folk Music Award nominatie op zak. Een treffende quote over de band geeft aan dat zowel de meer traditionele folkliefhebbers als fans van hippere bands als Arcade Fire, dit gezelschap uit Toronto op waarde zal weten te schatten.   

"They're one of the few bands that the hardest of old-folkies and the hippest of hipsters can agree on.”

Lees verder »

Ralph de Jongh and Crazy Hearts was here ...

Roots rockend met Ralph de Jongh and Crazy Hearts het nieuwe jaar in, hadden we aangekondigd. Een knallende nieuwjaarsparty moest het worden. Wat er gebeurde heeft onze verwachtingen ver overtroffen. Het voelde direct goed toen de band druppelsgewijs binnenkwam. Er was samenhang, hart voor elkaar en strijdlust. Het soundchecken met Michiel en Cees liep gesmeerd en relaxt. De gezamenlijke boerenkoolmaaltijd (dank aan Willem) smaakte voortreffelijk, het was gezellig en sfeervol. Het ging voelen als een missie die werd voorbereid. Het publiek liep binnen en het was alras bomvol. We hadden met de booker afgesproken dat de band drie sets zou spelen en dat Ralph solo en semie akoestisch een voorname rol zou spelen. Dat resulteerde erin dat Ralph iedere set alleen begon en de band daarna aansloot. Op deze manier passeerde het hele skala aan muziekstukken die Ralph solo en met Crazy Hearts in huis heeft. Aan een toegift was uiteraard niet te ontkomen. Tegen half één sloten Raph en zijn gekke harten met een uitzinnig publiek tegen over zich hun concert af. Het was vol en het was af!   

We willen nog vermelden, dat we zeer verguld zijn dat Marlies de moeder van Ralph haar verjaardag bij ons wilde vieren. Dat waarderen we zeer! Hun overnachting in Spijkerboor aan de boorden van een volle Hunze was zeker een waardevolle afsluiting.

     (Films: Bert Salomons)

Lees verder »

Ralph de Jongh and Crazy Hearts bij Gigant Apeldoorn, de verslagen ...

Ralph de Jongh & Crazy Hearts.  Gigant Apeldoorn was grotendeels gevuld met de fans van Ralph de Jongh. De Brabantse bluesrock muzikant die beroemd werd met zijn klompenact stond met zijn fantastische band, Crazy Hearts op het podium. Hij toert voor het eerst dit jaar met band want Ralph was vooral gewend om als soloartiest op te treden. Lees verder »

Standup Comedian FRED EAGLESMITH country cabaretier was bij ROTR @ 't Keerpunt

Fred Eaglesmith trad dit keer solo op. Hij was in gezelschap van zijn dochter Jesse die de support deed en zijn twee zoons ...... en  ........... Fred voelde zich weer even thuis in Spijkerboor, zoals hij het uitdrukte. Ondanks dat hij slecht bij stem was en last had van bronchites werd het opnieuw een enerverend concert, Kijk hier voor de foto's van Henk Eggens.

RALPH de JONGH and Crazy Hearts in Niehove Gr.

NIehove is een dorp boven de stad Groningen, met in het centrum op een wierde en naast de kerk de Eisseshof. Een lokaliteit/dorpshuis in bezit van de Niehover bevolking. Het was een beleving Ralp de Jongh and Crazy Hearts daar te ontmoeten. Met dank aan de organisatie voor de ontvangst en het plaatsen op de gastenlijst.     

Iedereen uit Niehove en omstreken weet wie Ralph de Jongh is. Ralph is een Brabantse blueszanger die vanavond voor de vierde keer zijn jaarlijkse bezoek brengt aan café Eisseshof. De knusse bovenzaal is compleet uitverkocht. Ralph de Jongh en zijn band Crazy Hearts hebben er ook zin in, ze zijn al verzonken in de muziek terwijl de meeste bezoekers nog stoïcijns nippen aan hun eerste biertje.

Naarmate de avond vordert raken de muziek, de band en het publiek in elkaar verstrengeld. Vooral Ralph gaat er helemaal in op; iedere noot lijkt vooraf te zijn gegaan aan een lijdensweg. Dit is echte blues; levensecht, rauw en meeslepend. Het is vanavond in de Eisseshof trouwens niet alleen kommer en kwel; de Jongh en band wisselen ballads af met wat meer uptempo werk. Het publiek maakt hiervan gebruik en laat de vloer gezellig meedeinen.

De muziek van Ralph de Jongh bestaat niet louter uit eigen werk, zoals het een bluestroubadour betaamt speelt hij ook nummers van anderen. Gelukkig geeft hij wel een eigen draai aan de songs. Een prachtig voorbeeld is de bekende Stones song Sympathy For The Devil; in de handen van Ralph verandert deze in een langzame, hartverscheurende ballad met lang uitgesponnen solo's. Deze solo's lijken voor je neus te ontstaan; of dat echt zo is laat zich raden. Ralph en band voelen elkaar te goed aan om te verraden dat sommige dingen tijdens het optreden ook echt geïmproviseerd zijn.

Niehove heeft Ralph de Jongh omarmd en terecht; de zanger en zijn band brengen eerlijke, goed gespeelde blues die rechtstreeks uit het hart komt. Gelukkig gaat de rest van Nederland er ook aan geloven, de Jongh heeft een platencontract bij Pias op zak. Maar dat is volgens de zanger niet het belangrijkste nieuws; hij zit midden in de opnamesessies voor een nieuw album. Dankzij een goede flow en de chemie met zijn huidige bandleden belooft dat echt goed te gaan worden.

Het is dus de vraag of Ralph de Jongh volgend jaar nog tijd heeft om vanuit Brabant voor honderd man naar Niehove te komen. Juist deze vraag wordt gesteld door de uitbaatster van het café. Ralphs' antwoord is duidelijk; 'ik kom hier de rest van mijn leven spelen'. Het was een bijzondere avond, Niehove mag blij zijn met een vriend als Ralph de Jongh. 

Lees verder »