ELLIOTT BROOD (CAN)

Datum en Tijdstip: 
29 augustus 2010 - 18:00
Lokatie: 
't Keerpunt Spijkerboor (Dr.) Oostermoer 1 9656 PE
Organisator: 
Roots on the Road

Kunst uit Canada en een beetje cultuur uit Texas

 

Elliott Brood (spreek uit “broet” met een Amerikaans boerenaccent) is een band met een heel eigenzinnig soms zelfs mysterieus geluid dat bij vlagen diep graaft in de Amerikaanse roots traditie. Opzwepende “death country”, zoals ze het zelf noemen. Bluegrass, blues, folk en ook country zijn genres die allemaal van invloed lijken te zijn op Elliott Brood. Hun vurige spel lijkt een combinatie van de punky rock ’n roll van Social Distortion en de subtiele rootsfolk van Great Lake Swimmers. Sinds ze in 2006 debuteerden met het album “Ambassador” hebben ze een ijzersterke reputatie opgebouwd met hun eigenzinnige muziek. Dat de urban hillbillymuziek van Elliott Brood geen vrolijke teksten draagt, doet de naar een massale slachtpartij vernoemde laatste album al vermoeden. Dat soort verhalen moeten natuurlijk niet verteld worden met een stem zoals die van Marc-Marie Huijbregs, maar met een met alcohol-doordrenkte schuurpapierstem. Dat lukt de charismatische Mark Sasso aardig, zonder dat hij vergeet op de momenten dat het hoort toch helder te klinken. Casey Laforet, zittend de gitaar mishandelend en druk met zijn hoofd op en neer bewegend, laat zich echter niet de kaas van het brood eten en zorgt voor een uitstekende aanvulling door de microfoon. Ook bespeeld hij met zijn sokken gepassioneerd de baspedalen van zijn Roland PK-5. Drummer Stephen Pitkin lijkt met zijn hoedje zich te vinden in een bijrol, maar eigenlijk is de ritmiek van de drums één van de sterkste kanten van de band. Het publiek staat niet voor niets tegen het einde van een optreden wild te dansen en te springen. Wanneer de band in een door de bezoekers zeer gewilde toegift nog even Powderfinger van Neil Young & The Crazy Horse en Ring Of Fire van the Man in Black langs laat komen, kan een wervelend optreden niet meer stuk.

Elliott Brood, daar zit wat in. De band geeft energie! Scheurende gitaren, hard als ijzer, en authentiek country gezongen deprimerende teksten laten je bewegen. Elliott Brood is gezonde kost! 

http://www.elliottbrood.ca/

Bezetting:

Casey Laforet- guitar / vocals / bass pedals

Stephen Pitkin- suitcases / percussion / vocals

Mark Sasso- guitar / banjo / ukulele / lead vocals

http://www.youtube.com/watch?v=1fjRM4hzsuA

Signups closed for this Evenement

Reacties

Concert Elliott Brood, foto's van het optreden

Foto's van het optreden van Elliott Brood op zondag 29 augustus 2010 in t'Keerpunt zijn toegevoegd.

Foto's genomen door Jaap Davids met de camera van Willem Dijkema.

Concert Elliott Brood @ 't Keerpunt Spijkerboor

Dag Jaap,

Woow, wat een concert was dat gisteren zeg. Wat heb je mij en die andere muziekgekken (er waren er té weinig overigens!! Maar daar kun jij niks aan doen: ze hebben wel iets gemist!) er een groot plezier mee gedaan door Elliott Brood naar jouw stal te halen…..!!! Dit is de mooiste show sinds …ja sinds hoe veel tijd….weet ik niet….maar wel sinds heel lang.!!!

Groet

Martien, Kampen  

Concert Elliott Brood @ 't Keerpunt Spijkerboor

 

Deadh Country, maar ook vurige folkrock! 

Toen ik deze zomer de nieuwsbrief van Jaap Davids kreeg werd ik helemaal blij. De Canadese 3-mans formatie Elliott Brood zou komen op 29 augustus in ‘t Keerpunt in Spijkerboor. Ik heb gelijk twee kaarten gereserveerd, voor mij en Henk. Ik heb toen mijn vriend Gert Jaap ook nog getipt, maar kon toen even niet op de naam komen.

Vorige week sprak Gert Jaap mij aan: hij wist nu dat het om Elliot Brood ging, had ze al twee keer eerder gezien en was twee keer helemaal uit zijn dak gegaan. Of hij mee kon rijden. Hem verteld dat-ie dan snel moest bellen voor een plaatsje en als het zou lukken hij mee kon rijden.

Op de dag zelf was er nog even wat onduidelijkheid: ik dacht dat het om 20.00 uur zou beginnen, maar Henk had van Gert Jaap gehoord dat het om 18.00 uur zou beginnen. Hij had gebeld voor zijn kaart, nog snel voor de zekerheid gechecked en afgesproken om om 16.00uur uit Groningen te vertrekken.

Twee jaar geleden had ik Elliott Brood voor het eerst gezien in de hal van de Oosterpoort in Groningen tijdens de Bluesnight. We waren daar met Klaas en Ada. Nog de cd Ambassador gekocht, want we vonden het een zeer overtuigend enthousiast en mooi geolied spelend gezelschap, met fijne ritmische bewegingen.

Om 17.00 uur kwamen we aan in Spijkerboor. We waren veel te vroeg, maar we willen ook graag vooraan zitten dus…. Het vorig programmapunt van het Cultuurfestival (RondomHunze) moest nog afgerond worden, waarbij het gedicht van Egbert Hovenkamp II en de prijsuitreiking het hoogtepunt waren.

Daarna brachten de mensen van Elliot Brood hun spullen binnen en hadden in no time hun spullen op de plaats, ondertussen druk kletsend met mede enthousiastelingen. Het concert bleek in de gelagkamer te zijn in plaats van de grote zaal: een zeer aangename verassing voor ons, terwijl we op de voorste rij plaats namen.

Achter de band stond een enorm grote poster over het opnieuw laten meanderen van de Hunze. Ik voelde me gelijk thuis, want ons huis staat nagenoeg daar, waar vroeger de Hunze stroomde, alleen een stuk noordelijker dan Spijkerboor. Bovenaan op de poster stond ‘Er komt weer leven in de Hunze’ en daar kwamen we voor. Ik heb er nog een fotootje van gemaakt met de band op de voorgrond: een stil-leven.

De band speelde ruim 20 nummers. Gillende gitaren en puntige banjo snaren. Een drummer die het ene na het andere rithme neerlegde, van zacht, naar hard, en weer terug, op een manier die swingt, een enorme drive heeft de man, Stephen Pitkin heet hij. Op momenten dat de heren op hun gitaren een heerlijk ritmisch snarentapijt neerleggen, geeft Shephen daar de woorden aan: geweldig, tranen in mijn ogen.

Dan de gitaristen, Mark Sasso, die de band oprichtte, dat wil zeggen de naam Elliot Brood ging gebruiken voor zijn muzikale activiteiten. Alle drie de heren hadden een stropdas om, maar Mark had zich zelfs getooid met iets wat op de 2-delige rest van een 3-delig kostuum leek. In de evolutie van de band sloot eerst Casey Laforest zich aan. Het duo werd tenslotte uitgebreid met Stephen de drummer.

In dat begin werd er accoutisch gespeeld en om het geheel portable te houden, speelde Stephen niet op een bassdrum, maar op een koffer, waardoor de gitaren onversterkt konden zijn. Helaas duurde het leven van de koffer als Bassdrum niet lang en nadat er menige in de vuilnisbak belande is hij toch maar overgegaan op een ‘echte’ bassdrum. De laatste koffer hangt in het café in Canada waar het laatste akoestische optreden plaatsvond.

Als gevolg hiervan moesten er ook gitaarversterkers bij. Hierop bewijst Casey Laforest zich een meester. Heerlijk overstuurde, ritmisch gebrachte geluiden streelden mijn oren. Mijn ogen werden gevoed door een enthousiast spelend mannetje, zittend op een stoel omdat hij naast de gitaar, ook nog de baspedalen bedient. Eén en ander op een dusdanig enthousiast swingende wijze, dat ik zeker weet dat het ook wel eens fout zal zijn gegaan en van zijn stoel valt.

Wat hebben deze Canadezen een heerlijke timing, een genot voor de geest, heerlijk meedeinen. Diverse keren wordt het publiek deelgenoot gemaakt om bijvoorbeeld bij de dueling banjo’s, door de heren onderstreept dat het hier echter om samenwerkende mandolines gaat en dat handenklappend daar zo mooi bij klinkt en daar gaan we, in een opswepend lied, gedreven door Elliot Brood.

In de pauze heb ik de andere twee cd’s ook maar aangeschaft. Gert Jaap kon de verleiding ook niet weerstaan. Kunnen we de volgende dag de hele dag lekker hard terug zwijmelen. In de auto zijn we het helemaal met elkaar eens: dit was een fantastisch concert. Als ze weer komen, staan we weer vooraan!

Sjoerd Tilkema 

Concert Elliott Brood, nieuw op Weerzin en ander nieuws

 

...............Wel, ik vernam heel toevallig, dat Elliott Brood in Nederland was, dus op de site gekeken waar ze optraden. Dat was bij Noorderzon in Groningen, maar ook in het café “’t Keerpunt” te Spijkerboor (Dr.). Geen schande als je daar nog nooit van gehoord hebt, ik had er ook nog nooit van gehoord. Maar in dit donkerbruin café is Jaap Davids ongelooflijk goed bezig met Roots on the Road!!! www.rootsontheroad.nl Moet je je voorstellen: een donkerbruin cafeetje, daar is een man of 40 (kunnen er ook 50 geweest zijn), en daar zit voor je neus (een meter of 2 tot 5 afstand van je) de band of zanger(eres) waarvoor je komt!! In dit geval dus Elliott Brood. Volgens een insider (hij volgt de band waar hij ook kan) was dit één van de beste optredens van de band ooit!!! Ze gingen compleet uit hun dak!!!

Bezoek dus ook www.rootsontheroad.nl of www.tkeerpunt.nl , en bekijk het programma, en breng maar eens een bezoek aan één van de optredens: je zult verstelt staan wat in het klein nog mogelijk is, en wat voor een gemoedelijke sfeer daar hangt!!!

Grtz

Martien Everts 

Concert Elliott Brood @ 't Keerpunt Spijkerboor

 

PS Sjoerd, waar was je?

Het waren 27/8 twee schitterende akoestische optredens van Elliott Brood in de container, de huiskamer van Noorderzon en met koffer... Crazy!

Volg de komende dagen de website, luister naar de EB tour podcast, the new BROODcast...

Groet, Jaap.