Pure Music & Theatre

TIP! - The Fugitivus (Canada)

Een fijne band! 19 mei 2017 stonden ze bij Roots on the Road @ Vanslag! Indie-Folk Collectief uit Canada (Vancouver Based). In een roterende cast speelt de band onder aanvoering van Adrian Glynn en Brendan McLeod overwegend akoestische muziek maar wel met een ongekende geestdrift en power; Fugitives is een nieuwe speelstijl van koperen hoorns en kamermuziekachtige vioolklanken.

Lees verder »

TIP - Constant Follower

Recensie De krenten uit de pop; Constant Follower - Neither Is, Nor Ever Was. 

De Schotse band Constant Follower haalt de herfst binnen met zeer sfeervolle klanken, bijzonder mooie stemmen en songs die steeds weer nieuwe geheimen prijs geven en steeds feller blinken. Er komen momenteel zoveel nieuwe albums uit dat ik veel albums noodgedwongen slechts kan scannen. Neither Is, Nor Ever Was van Constant Follower maakte bij dit scannen direct een onuitwisbare indruk, maar bij volledige beluistering bleek pas hoe mooi en indrukwekkend het debuutalbum van de Schotse band is. De band heeft ‘in the middle of nowhere’ lang gewerkt aan haar debuutalbum en dat hoor je. De instrumentatie is buitengewoon stemmig en sfeervol, maar het is ook een instrumentatie vol bijzondere details. Hierbij komen de prachtige stemmen van Stephen McAll en Amy Campbell, die elkaar prachtig versterken. Het levert wat mij betreft een droomdebuut op. Recensie en muziek

 

Lees verder »

Roots on the Road @ Luke Winslow-King en Roberto Luti

Goud van oud bij Roots on the Road @ Vanslag: Luke Winslow-King en Roberto Luti met ‘Lissa’s Song’, een muzikaal eerbetoon geschreven door Luke en Roberto over het leven van wijlen ‘Washboard’ Lissa Driscoll; Een straatzangeres uit New Orleans en de voormalige vrouw van Roberto; Die het leven van talloze mensen raakte met haar unieke country-blues-vertolkingen. -Laat dit lied ons eraan herinneren om elke dag te koesteren om al het moois dat het leven te bieden heeft te waarderen-. (Luke Winslow King hadden we vier keer op het Roots on the Road podium. In 2014 met Esther Rose, in 2015 en 2017 met band, en in 2016 met Roberto Luti). Geweldige artiesten!

Lees verder »

Roots on the Road @ Amanda Shires...

Amanda Shires, goud van oud bij Roots on the Road @ 't Keerpunt Spijkerboor; Prachtige concerten op viool, samen met Rod Picott. Met man Jason Isbell in de begeleiding gaat het ook prima.

Lees verder »

Roots on the Road - Bruce Springsteen (23 september) jarig!

The Boss, vandaag 72. Bruce Springsteen, één van onze idolen; Met The Big Man saxofonist Clarence Clemons; Hij is helaas niet meer onder ons. We hopen op de terugkeer van Bruce Springsteen naar Europa en Nederland. Een vervolg op eerdere die we mochten beleven.

Lees verder »

Roots on the Road - John Mayall !!

John Mayall (87, respect!) geeft er de brui aan... Dank voor je opvoeding in de blues; En alle mooie live concerten die we mee mochten maken. Wish you a good life John Mayall!

Lees verder »

Roots on the Road - TIP - ANA EGGE (trad diverse keren op in Nederland)

Recensie De krenten uit de pop; Ana Egge - Between Us

Ana Egge timmert al heel wat jaren aan de weg, maar zet nog maar eens stappen op het veelzijdige, knap in elkaar stekende, bijzonder aangename en zeer aansprekende Between Us. Ik volg de van oorsprong Canadese muzikante Ana Egge al heel wat jaren, maar het duurde even voor ze op mij een onuitwisbare indruk maakte. Dat deed de muzikante uit New York voor het eerst met het in 2018 verschenen White Tiger en hierna met het een jaar later verschenen Is It The Kiss. Het deze week verschenen Between Us vind ik nog een stuk beter. Ana Egge heeft een tijdloos singer-songwriter album gemaakt dat alle kanten op kan en herinnert aan een aantal memorabele albums in de platenkast. Between Us kan uit de voeten met folk, jazz, pop, soul en nog veel meer en alles dat Ana Egge dit keer aanraakt verandert in goud, al is het maar door haar prachtige stem. Recensie + Muziek

Lees verder »

Roots on the Road - TIP - CAMILLE CAMILLE

Camille Camille - Could You Lend Me Your Eyes.

De Belgische muzikante Camille Willemart levert als Camille Camille een fraai en vaak fluisterzacht folkalbum af, dat opvalt door mooie klanken en imponeert door wonderschone zang. De Belgische muzikante Camille Willemart toog vorig jaar naar Zweden voor het opnemen van haar debuutalbum, maar corona gooide roet in het eten, waardoor ze het album moest afmaken op haar slaapkamer in Leipzig. Het heeft geen gevolgen gehad voor de kwaliteit van het album, want de sober ingekleurde songs op de tweede helft van het album bevallen me misschien nog wel beter dan de net wat voller klinkende songs op de eerste helft. Camille Camille laat horen dat fluisterfolk niet saai hoeft te zijn en laat bovendien horen dat je op vele manieren fluisterzacht kunt zingen. Daar moet je natuurlijk wel de stem voor hebben en die heeft Camille Willemart. Wonderschoon debuut. Recensie + Muziek

Lees verder »

Roots on the Road - TIP - ADIA VICTORIA

De krenten uit de pop: Adia Victoria - A Southern Gothic

Adia Victoria debuteerde een jaar of vijf geleden opvallend, maar zet enorme stappen op het zeer fraaie A Southern Gothic, dat op bijzondere wijze genres aan elkaar smeedt in een bijzonder geluid.  A Southern Gothic van Adia Victoria is een conceptalbum over het zuiden van de Verenigde Staten vanuit het perspectief van de Amerikaanse muzikante. Het is een album vol bijzondere verhalen en het zijn verhalen die op prachtige, maar ook bijzondere wijze zijn ingekleurd. Adia Victoria bestrijkt binnen de muziek uit het zuiden van de VS een breed palet en slaat een brug tussen rootsmuziek uit het verleden en muziek uit het heden. A Southern Gothic rijgt op bijzondere wijze genres aan elkaar en Adia Victoria maakt dit keer veel indruk als zangeres. Het levert een bijzonder klinkend album op, dat absoluut de aandacht verdient van een breed publiek. Recensie + muziek

Lees verder »

Roots on the Road - TIP - BONY MAN

Recensie De krenten uit de pop: Bony Man - Cinnamon Fields.

   

Cinnamon Fields van de IJslandse muzikant Bony Man is tot dusver helaas nauwelijks opgemerkt, maar het is in alle opzichten een prachtig album dat in brede kring in de smaak zal vallen Albums die als een totale verrassing komen vind ik persoonlijk het leukst, maar zijn in deze informatiemaatschappij helaas schaars. Cinnamon Fields van de IJslandse muzikant Bony Man kwam voor mij deze week wel als een totale verrassing. De muzikant uit Reykjavik heeft zijn muziek prachtig ingekleurd, schakelt makkelijk tussen sobere en rijk georkestreerde passages, beschikt over een prachtige en zeer warme stem en schrijft songs die je vrijwel onmiddellijk betoveren. Direct bij eerste beluistering was ik om, maar Cinnamon Fields van Bony Man is sindsdien alleen maar mooier en indrukwekkender geworden. En dat moeten de seizoenen waarin deze muzikale warme deken het best tot zijn recht komt nog komen.  Recensie + muziek

Lees verder »