Nieuwste album (2012) New Siberia .
Antje Duvekot komt vrijdag 17 mei naar ROTR @ VANSLAG. De oude kerk van Borger kan niet wachten deze bijzondere singer- songwriter en gitarist uit Somerville, Massachusetts te mogen ontvangen. Duvekot is geboren in 1976 in Heidelberg en op jonge leeftijd vertrokken naar Amerika. Daar heeft ze zich vooral laten inspireren door de muziek van John Gorka (13-12 muziekpodium Bakkeveen).
Antje Duvekot schrijft vaak donkere en persoonlijke songs en begeleidt zichzelf op akoestische gitaar. Mooi autobiografisch afgeronde, korte liedjes die allemaal van een stemmig geluid zijn voorzien, waarmee ze een geheel eigen stijl ontwikkelde. Qua klankkleur is ze goed vergelijkbaar met Krista Detor, Patti Griffin en de Indigo Girls, een warme, donkere sound om je behaaglijk in te voelen.
De muziek van Antje Duvekot is folk met stevige ankers in de country en de rootsrock. In haar tweede thuisland Amerika wordt ze daar zeer om gewaardeerd. In het Internationale folkcircuit is zij inmiddels een gevestigde naam, met diverse awards in de kast. Haar derde album ‘New Siberia’ is een pareltje, geproduceerd door niemand minder dan Richard Shindell en tot stand gekomen door middel van een zeer succesvolle fan- funding campagne. Deze nieuwe cd is opnieuw een stijlvol voorbeeld van prachtige liedjes die door Antje’s fluwelen stem uiterst sfeervol tot leven worden gebracht.
Vrijdag 17 mei gaan we het voelen en meemaken in VANSLAG!
Eerdere recensie Rootstime.be
ANTJE DUVEKOT
THE NEAR DEMISE OF THE HIGH WIRE DANCER
Website Myspace CDBaby
Label: Black Wolf Records
Antje Duvekot uit Boston heeft iets Shawn Colvin -achtigs. Zij weet heel veel oprechte emotie in haar helende stemgeluid te verwerken en daarmee zo'n beetje alle aandacht naar zich toe te trekken. Op haar nieuwe cd, "The Near Demise of the High Wire Dancer" verdwijnen de meeste gastmuzikanten dan ook vrij snel uit het zicht. Onder de bekendste namen bevinden zich Mark Erelli, Lucy Kaplansky en John Gorka. De elf nummers (zeven nieuwe nummers, aangevuld met vier oudere songs) op deze plaat zijn vermomd als sfeerrijke folk en de gelaagde melodieën strelen als een zomerbriesje de oren van de luisteraar. Echter zoals de dreigende wolken zich op de hoes aftekenen weet singer-songwriter Antje Duvekot haar liedjes bijna iets apocalyptisch mee te geven. Laten we er niet omheen draaien en meteen verklappen: "The Near Demise of the High Wire Dancer" is een fantastische en hemelse luisterplaat met groeipotentie. De muziek valt misschien het beste te omschrijven als minimalistische en tijdloze luisterfolk, ontdaan van alle denkbare pretenties en verhullingen waaronder popmuziek meestal gebukt gaat. De zachte stem van Antje is op de voorgrond geplaatst, waardoor de veelal prachtige liedjes een kalmerende werking hebben. Er staan geen slechte songs op "The Near Demise of the High Wire Dancer", daarvoor weet Antje veel te goed waar zij mee bezig is. We vinden wel enkele uitschieters, zoals de melancholische opener "Vertigo" met knap mandolinespel van Mark Erelli, het gepassioneerde "The Bridge" met Lucy Kaplansky, en de harmonies van John Gorka in "Long Way" en "Reasonland". Maar ook de andere songs zijn stuk voor stuk wonderschoon. Centraal staan haar aangename stem en het sober gitaarspel van producer Richard Shindell en daaromheen ontwaren we sporen mandoline, piano, wat viool en steel-gitaar. Het draagt allemaal bij aan het beeld dat we al hadden van het Amerikaanse platteland en laat Antje Duvekot op haar soberst en puurst horen. "The Near Demise of the High Wire Dancer" is een cd vol passie en emotie, een cd die de luisteraar diep weet te raken. Daarbij is deze plaat mooi verzorgd met roots-folk-storytelling van deze Duits Amerikaanse zangeres en verdient daarom in iedere platenkast een plekje naast haar vorige album "Big Dream Boulevard" uit 2006.